جامعه نیاز به نمایندگانی دارد که درک درستی از قابلیت سازمانهای مردم نهاد برای توسعه کشور داشته باشند
دکتر ابراهیم رحیمی زنگنه :رشد و توسعه پایدار در یک مملکت بدون حضور مردم ناپایدار و غیرممکن است و تکیه گاه اصلی انقلاب اسلامی ایران از ابتدای حیات خویش تاکنون، بر حضور مردم استوار بوده است.
در این ميان سازمانها و نهادهای مردمی، احزاب، موسسات فرهنگی و هنری، گروههای جهادی و دیگر گروها میتوانند بستری قانونی و مناسب برای حضور اثرگذار مردم در تصمیم سازی ها و سیاسیت گذاری ها در خوزه های مختلف باشند. تحقق این مهم نیازمند فراهم کردن بسترهای مناسب برای فعالیت این مجموعه ها است.
در این میان سازمان های مردم نهاد یا سمن ها یکی از مجموعههایی هستند که طی این سال ها به لحاظ کمی، رشد مطلوبی داشته اند ولی از لحاظ کیفی تاکنون نتوانسته است جایگاه مناسبی در سیاست گذاریها پیدا کنند.
عدم تصویب قانون سمن ها مهم ترین مانع در مسیر نقش کلیدی آنها در این حوزه است. 24 سال است که لایحه سمنها میان مجلس و دولت در حال رفت و برگشت است و متاسفانه هر بار هم شاخ و برگهای زائد و بازدارنده ای به این قانون اضافه می شود.
یک بار هم قانون سازمانهای مردم نهاد در قالب طرح مطرح شده که این طرح نزدیک به دو سال است مسکوت مانده است. تصویب قانون سمنها و رهایی این مجموعه ها از بلاتکلیفی، سخت نیازمند پیگیری نمایندگان دغدغه مند است.
هم اکنون سمن ها به صورت دستورالعملی اداره می شوند و هر دولت و هر مقامی می تواند طبق سلیقه خود، نقش آنها را کمرنگ و یا پر رنگ کند. تداوم این شرایط بلاتکلیفی، موجب مایوس شدن قشر جوان، فعال و آگاه و بی بهره شدن کشور از توانمندی های آن ها می شود.